“Op mijn opleiding tot verpleegkundige leren we nu al over de keuzes die je moet maken. Stel, je bent bij iemand die gaat sterven en wil dat je blijft, maar tegelijkertijd rent er een demente patiënt de gang op. Wat doe je dan? Je hebt weinig tijd en weinig mensen, dus je wordt gedwongen om constant moeilijke keuzes te maken.”

“Ik wist niet goed waar ik terechtkon voor de zorg van mijn moeder. Via ZHE-BAR kreeg ik een beter overzicht van wat er mogelijk was, en kon ik sneller de juiste hulp vinden. Dat gaf ons rust.”

“Mijn man is vorige week met de ambulance afgevoerd. De 112-centrale was fantastisch, de mevrouw bleef rustig aan de telefoon en stelde me gerust. Dat is een compliment waard, want ze houden je echt op de hoogte en dat geeft een veilig gevoel.” acute zorg

“Als IC-verpleegkundige zie ik veel patiënten van wie we denken: hadden die hier wel moeten komen? We moeten aan de voorkant veel vaker het gesprek voeren of een opname zinvol is voor de levenskwaliteit. Ik denk ook dat we de verkeerde afslag hebben genomen door de klassieke verzorgingshuizen te sluiten; die moeten terug.”

“Wij zijn met onze dochter samen een huis gaan kopen waar we bij elkaar kunnen wonen. Wij hebben beneden een eigen woonruimte en passen op de kleine als zij moet werken. Als wij later hulpbehoevend worden, is zij er voor ons. Dat zouden eigenlijk veel meer mensen moeten doen.”

“We moeten meer voor elkaar zorgen en op elkaar letten. Bij ons in de straat doen we dat ook; de ene keer de container voor een ander buitenzetten, de andere keer help je met de ramen. Zo let je een beetje op elkaar. Als er echt iets is, bellen we ook voor elkaar.”